zondag 16 november 2008
15-11-13
donderdag 30 oktober 2008
Halloween
Het begint hier al fors koud te worden op de Mercator. Misschien zal ik straks een paar boekskes van de Verstrepen moeten opstoken om warm te krijgen. Klucht!
Morgen is het Halloween, ik ben niet zo voor die Amerikaanse toestanden, maar allez, de kleinen vinden het best plezierig.
En ja, in den Limburg is er niet veel te vieren, maar ik ben die ruziemakers wel aan het temmen. Ik brul maar ik kan bijten ook, dat ze daar dus maar een beetje oppassen.
Met de rest van mijnen eldeedee gaat het best goed, 16 percentjes in de peilingen, en volgend jaar in de verkiezingen gaan we met een spetterende show naar het publiek. Ik heb het gezegd in interviews, we gaan er sterren bij krijgen. Geen kermiscoureurs en artistieke venters, maar echte mensen, van het kaliber van een Karel Deruwe. Neen, gij niet, Margriet, u laten we niet binnen, BV of geen BV.
Als den Yves verder doet als hij nu doet, dan worden die 16 percentjes er straks nog 20. Steken we nog de Vierkant Linkse Democraten voorbij terwijl Patrickje van de canapee rolt. Ondertussen zijn er weeral wat banken failliet, zit de regering geld uit te strooien aan de Walen, aan de advokaten van Dronken Daerden en Tante Nonkellinks, en aan de rusthuizen van Bertje Bleiter.
Happy Halloween!
dinsdag 21 oktober 2008
Den Dikke is Terug
Hij is terug van zijn sjieke gastronomische vakanties in luxeoorden waar alleen een dikkenek van het ACV zich thuis voelt. En het is met dat ACV dat zijn terugkeer alles te maken heeft. Fortis in de put? Geen nood, alleen Maurice, zijn broer in Het Zoute en de stoethaspels van Laeken zitten in de puree.
Maar Dexia? Dat is andere kost. Dexia in de put, en gans de tsjevenzuil draait in de grond. Daarom komen ze weer uit bij Dehaene de voorste. Wilfried Martens heeft het te druk nu met zijn minister van arbeid en zijn huwelijksbureau, dus wordt het Dehaene. We gaan zien wat die er van bakt. Een grotere bek dan den Yves, dat wel, maar dat betekent niet dat die iets van bankieren afweet. Alhoewel, met al zijn honoraria en zitpenningen weet je dat niet. Een werkmens moet ook wat afweten van de grote vijand, het kapitalisme, nietwaar?
In elk geval, proficiat met de nieuwe job, en we zullen je fratsen volgen op je blog, http://jeanlucdehaene.blogspot.com. De Verstrepen heeft me nog altijd niet uitgelegd waarom je daar al die www's niet mag schrijven. Raar beest, dat Internet.
zaterdag 11 oktober 2008
Rood ziet Groen
Ge kunt het niet geloven. Na het Vlaams Belangske zijn we nu ook de sossen voorbijgestoken. De nieuwste opiniepeiling van de VRT en De Standaard zegt het. Ze hadden ons natuurlijk graag het Vlaams Belangske zien voorbijsteken, maar nu draaien we ook hun geliefkoosde sossen in de patat.
Als het zo voortgaat, dan zien de sossen niet alleen groen, dan worden ze ook groen, m.a.w. even klein. De sossen op weg naar de zeven percent.
Als ge 't niet gelezen hebt hier is het verhaal: mijnen eldeedee zou bij verkiezingen nu dit weekend 16 procent van de stemmen krijgen, vergeleken met rond de 14 procent voor VB en SP.A met hun huisbleiter Ansiejoo. Alleen de tsjeven met 21 procent en de Verloren Linkse Democraten met hun 18 procent liggen nog voor op mijnen eldeedee. De groenen en DePezeWever liggen op 7 procent.
Goed werk, mannen. Allee, niet al het nieuws is goed, jullie Deckertje is niet de Numero Uno volgens die peiling. De Verlorenstadt komt nog op nummer een, Kris Peeters van de Vlaamse regering is nummer twee, en den Yves is nog nummer drie. Voor hoelang nog? You can't keep a good man down, zoals de Amerikanen zeggen, en zeker niet een goeden Ostendenaar lijk ik! Nog snel een wandeling aan het strand en dan genieten voor de rest van 't weekend, zou ik zo zeggen. Tot de volgende peiling!
maandag 6 oktober 2008
Numero Uno
Hebt ge 't gezien? Wie is er nummer 1 in ons Vlaanders? Numero Uno? De vetste vis? Niet den Yves, niet DePezeWever, niet de Verlorenstadt. Maar ik, Jean-Marie, Deckertje. Wat zou ons moeder toch blij geweest zijn.
Ik was bijna van de Mercator in de bassin gesprongen van jolijt toen ik dat zag. Het is wel een peiling van de Walen, maar toch.
Mijnen eldeedee doet het ook goed, het Vlaams Belangske even voorbijgehuppeld. De Verstrepen zal wel zeggen dat het door zijn boek komt, maar ja, 'k heb het niet gelezen, ik kan het ook niet zeggen.
De Vlaamse kiezer is eindelijk dat gepruts van den Yves beu, met Maurice en zijn grote diners met den Albert op kosten van de Fortisbelegger, en met den Patrick en zijn canapeepolitiek zijn de schillen van hun ogen eindelijk gevallen.
De Vlaamse kiezer weet dat we in een zot land leven, waar ministers mogen prutsen en zat zijn in China, maar als ge met uw vieze poten aan zijn spaargeld komt, dan zijt ge beter vroeg wakker.
15 procent. Vijf-tien! Wedden dat we in de volgende peiling het nog eens beter doen? Even groot als de sossen, in de nek blazen van de Vierkant Linkse Democraten en, nog beter, van den Yves zijn tsjeven. Wat kan een mens nog meer willen?
woensdag 24 september 2008
Yves De Nul
Met mijn excuses aan onze fiere baggeraars, maar den Yves is een echte nul, iedereen weet het nu.
Na maanden en maanden onderhandelingen, verkenningen, fietstochten, kasteelpalavers, en andere saaie truuks zitten wij met de gevolgen van de Yves-cultus: drie keer nul. En dat is nog altijd nul.
Eerste keer nul: Vlaanderen is geen stap vooruit geraakt in de tocht naar het beheren van zijn eigen economie, zijn eigen levensmodel. We sassen nog altijd miljarden over naar de sossenrepubliek Belzjiek Frankofon, en die gasten spuwen nog altijd in ons gezicht, ons uitmakend voor egoisten, fascisten, racisten. In hun taal, natuurlijk, want ze zijn zo tolerant en multicultureel dat ze geen Nederlands willen leren. Proficiat, Yves.
Tweede keer nul: de economie is zieker nu dan ze al was toen den Yves de stal van Paars zou beginnen uit te mesten. Hij heeft alleen de mest van de ene kant van de stal met zijn kortwagen naar een andere hoek van de stal overgebracht. Ondertussen ziet de kleine Vlaming nog altijd zijn belastinggeld verdwijnen en verkwanseld worden aan nutteloze projecten. En de vakbonden, die staken nog altijd voort elke keer ze ergens een letter zien die hen niet zint. Proficiat, Yves.
Derde keer nul: den Belzjiek is het enige land ter wereld waar het elke dag opendeurdag is. Krijgt ge geen toestemming om hier te blijven omdat ze weten dat ge in uw eigen land niet vervolgd wordt en absoluut geen gevaar loopt behalve dan door een jeep omver gereden te worden? Goed, geen paniek, kruip dan maar in een kraan. Liefst in Brussel, waar de cameramensen niet te ver moeten lopen om uw heldendaden en uw tirade over die harteloze Belgen vast te leggen en tot treurens toe uit te zenden. En heeft de huidige regering iets aan die paarse opendeurpolitiek veranderd? Proficiat, Yves.
Drie keer nul is nog altijd nul.
Wat moeten we nu hebben? Eerst moet de PezeWever van zijn eiland gebouwd met afval van vette vis afkomen, en met mijnen eldeedee komen babbelen.
Ten tweede, de Vlaming moet de kans krijgen zijn opinie over den Yves te vertellen. Niet in de korte gefilterde commentaarkolommekes van de gazetten, maar in de stembus. Daar moeten ze den Yves de les lezen. En een grote nul op zijn rapport zetten. Als den Albert de Laatste is, dan is den Yves de nulste.
vrijdag 19 september 2008
De P van CanaPee
Dat is de norm in het zieke Belzjiek van den Yves. Ministers staan boven de wet en mogen alles, niet alleen de Waalse sossen, maar ook de Verdwaalde Linkse Democraten.
Politiebaas benoemt lief en vriendin van lief, en schuift woordvoerster opzij. Dat mag. Minister vindt vetbetaalde nieuwe job voor Partijmilitante. Dat mag. Politiechef krijgt steun van niet-onbesproken man van Waalse sossentante Nonkellinks. Dat mag.
In ons Belgenland mag werkelijk alles. Het was zo met Paars, het is nog zo met tsjevenPaars.
De enige hoop die we nog hebben voor de verkiezingen, is dat de Pezewever de stekker uittrekt. Maar ik ben bang dat zijn appetijt ook zonder vette vis al gevuld is en hij kiest voor het Pluche waar ook Kareltje De Klucht zo graag in zit.
O ja, en nog bedankt, he Philipske, hij is gisteren zijn canaPee komen afhalen van de Mercator om terug te geven aan dat museum in Antwerpen waar hij het even geleend had. Proficiat. Wij leven in een Prachtig land.