Eldeedee - Wie is de Voorzitter?

Het was erop of eronder. Andere naam of andere voorzitter. Hier volgt het echte verhaal van hoe de eldeedee een nieuwe naam kreeg.

LIBERTAIR

Ik ben altijd een liberaal geweest, van toen ik een kleine was die op het speelplein potloden scherpte en ze doorverkocht aan 2 keer de prijs van een nieuw potlood. Nu, het woord liberaal is nu al zoveel en zovaak krom en scheef gebruikt dat de professor - onze Lode Vereeck - vondt dat er iets meer geleerds voor in de plaats moet komen: libertair. Ik vind dat een vies woord, maar zoals ge hier onderaan zult vinden, hebben ze mij geen keuze gelaten. Libertair, de Verstrepen vondt dat natuurlijk fantastisch, want zo kan ie weg met die blote madammen op zijn website. Het doet mij teveel denken aan Berlusconi en zijn fratsen met al die Italiaanse seksbommen.

DIRECT

De directe democratie, waar elke burger zijn eigen mening kwijt kan. Een beetje zoals Facebook en Twitter, maar dan in het echt. Volledig akkoord. Referendums van de burgers over problemen zoals de hetze tegen auto's, de migratieoverlast en de klopjacht op rokers in de horeca. Ze zullen nog van ons horen.

DEMOCRATISCH

Ook niets op aan te merken. Natuurlijk is mijnen eldeedee democratisch. Hoe anders? Wie niet? Dat zijn we allemaal, verstandige Vlamingen, het Gezond Verstand heet dat ook nog. Ik had liever als volledige titel Liberaal, Dynamisch en Democratisch, maar meneer de professor, de Verstrepen en die hele santeboetiek stelden mij voor een keuze: ofwel de naam, ofwel het voorzitterschap.

Met het visfileermes in de nek moest ik kiezen. Ofwel kon ik mijn keuze voor een nieuwe naam 'Liberaal, Dynamisch en Democratisch' doordrukken, maar dan moest ik die sjieke kwast van een Limburgse professor aan de macht laten - ofwel moest ik hun naam slikken maar kon ik opnieuw voorzitter worden. Ge weet ondertussen wat ik gekozen heb.

Wat de naam eldeedee ook voor staat, de mensen weten dat ik hier de baas ben. Den eldeedee zal altijd mijn partij blijven, de Lijst Dedecker. Nu ik weer voorzitter ben, zullen de mensen het wel snappen, zelfs al zeggen de professor en de Verstrepen dat ik de decibels wat lager moet schakelen.

Ze zijn nog niet van mij af. Libertair of liberaal, dynamisch of direct, ik zal altijd Deckertje blijven, en de mensen zullen dat apprecieren als straks DePezeWever en Vandelanoter in het zand bijten of met een dikke vis in hun broek zitten. Den eldeedee is terug, en Deckertje ook.

Man van het Jaar: De Rebel

Die jongen Amerikaanse gast met zijn feestboek is de man van het jaar 2010 geworden bij Time. Laat hen maar, dat feestboekgedoe is al jaren bezig en raakt mijn koude regenjas niet. Ik ben veel liever bezig hier bij Blogker and bij de twetteraars.
Nu, ik heb een veel betere keuze voor man van het jaar: de rebel.
Eerst en vooral mijnen maat Julian Assange. Ze hebben de gast nu vrijgelaten - hebt ge gezien in wat een kast van een kasteel hij nu zit? Hij zal niet willen ruilen met mij op mijnen Mercator hier. Voor de Engelsen hem oppakten, zat hij hier bij mij op de boot te vertellen wat voor een pezige dossiers hij had over toppolletiekers in ons land, waaronder mijn oude maat Karel De Klucht. Hij heeft beloofd alles op te sturen vanuit Engeland, maar nu hij vastzit, gaat dat niet zo snel meer. Nu, geloof mij vrij: ik zal binnenkort genoeg vuil hebben om mijn eigen KiwiLekkers te beginnen. De Verstrepen zal mij helpen met het opzetten van al die Internetkoten om alles te lanceren. Het wordt smullen!
De andere rebel die ook man van het jaar mag zijn: Geert Wilders. Eerst en vooral hebben Assange en Wilders dezelfde kleur van haar. Ik kan ze een betere coiffeur aanbevelen hier bij ons in Mariakerke. Den Ollander heeft het toch schoon gedaan. Niet de grootste partij in de verkiezingen, maar toch de man achter de schermen voor het nieuwe kabinet. De Ollanders hebben toch nog sneller een regering in mekaar geklutst dan DePezeWever met al zijn vette vissen bij mekaar. Hadden de verkiezingen bij ons op een betere tijd gekomen, dan was ik nu de Vlaamse Geert, de Wilde(rs) man van de Belgische politiek.
Nog een laatste woord over De Standaard van vanmorgen. Ik zou een liederlijke levenswandel hebben. Alsteblieft: zie ik er nu uit als Berlusconi? Ik zing niet, ik zit de hele dag op de Mercator - en hebt ge hier al tentsletjes gezien? - en als dat niet het geval is, dan ben ik onderweg van en naar dat babbelkot het parlement over de autostrade aan het scheuren. Kom zeg. Ik ben een echte rebel, geen charmezanger.