Man van het Jaar: De Rebel

Die jongen Amerikaanse gast met zijn feestboek is de man van het jaar 2010 geworden bij Time. Laat hen maar, dat feestboekgedoe is al jaren bezig en raakt mijn koude regenjas niet. Ik ben veel liever bezig hier bij Blogker and bij de twetteraars.
Nu, ik heb een veel betere keuze voor man van het jaar: de rebel.
Eerst en vooral mijnen maat Julian Assange. Ze hebben de gast nu vrijgelaten - hebt ge gezien in wat een kast van een kasteel hij nu zit? Hij zal niet willen ruilen met mij op mijnen Mercator hier. Voor de Engelsen hem oppakten, zat hij hier bij mij op de boot te vertellen wat voor een pezige dossiers hij had over toppolletiekers in ons land, waaronder mijn oude maat Karel De Klucht. Hij heeft beloofd alles op te sturen vanuit Engeland, maar nu hij vastzit, gaat dat niet zo snel meer. Nu, geloof mij vrij: ik zal binnenkort genoeg vuil hebben om mijn eigen KiwiLekkers te beginnen. De Verstrepen zal mij helpen met het opzetten van al die Internetkoten om alles te lanceren. Het wordt smullen!
De andere rebel die ook man van het jaar mag zijn: Geert Wilders. Eerst en vooral hebben Assange en Wilders dezelfde kleur van haar. Ik kan ze een betere coiffeur aanbevelen hier bij ons in Mariakerke. Den Ollander heeft het toch schoon gedaan. Niet de grootste partij in de verkiezingen, maar toch de man achter de schermen voor het nieuwe kabinet. De Ollanders hebben toch nog sneller een regering in mekaar geklutst dan DePezeWever met al zijn vette vissen bij mekaar. Hadden de verkiezingen bij ons op een betere tijd gekomen, dan was ik nu de Vlaamse Geert, de Wilde(rs) man van de Belgische politiek.
Nog een laatste woord over De Standaard van vanmorgen. Ik zou een liederlijke levenswandel hebben. Alsteblieft: zie ik er nu uit als Berlusconi? Ik zing niet, ik zit de hele dag op de Mercator - en hebt ge hier al tentsletjes gezien? - en als dat niet het geval is, dan ben ik onderweg van en naar dat babbelkot het parlement over de autostrade aan het scheuren. Kom zeg. Ik ben een echte rebel, geen charmezanger.

De Mercator Zinkt Niet

Er is niet veel gebeurd sedert 13 juni. Ik ben op vakantie geweest want ik wist dat het met DePezeWever en de roodgestrikte Roepo niet veel zaaks zou worden.
Zoals de Ollanders het geprobeerd hebben met paars plus en een hele reeks linkse partijen van hier tot in Friesland. Ten einde raad zijn ze ook teruggekeerd en hebben ze alles Op Stelten gezet, en een liberaal als formateur gekozen met Geert Wildeman die als moeder overste aan de voordeur wacht zal houden.
Bij ons gaat het ook zo lopen. Maar we hebben hier geen Wildeman, enkel uwe beste Deckertje. Ik weet het wel, er zijn een paar man overboord gevallen hier op de Mercator. Lokale ventjes die op sterk water staan hebben kleine minipartijtjes opgericht, Sterk Limburg, laat me niet lachen. Mijnen eldeedee had daar al geen stemmen, en die gasten gaan er krijgen zeker. Ons schoon Anne is ook weg, maar dat is omdat die bekrompen senaatspelers haar geen langer contract aanboden. Ik kan daar ook niets aan doen, maar ze zal wel terugkomen als we de volgende verkiezingen winnen.
Ik heb echt geen massacampagne nodig om volk te trekken, zoals DePezeWever in de gazetten vandaag. Bij mij staan ze elk weekend aan de Mercator aan te schuiven om een ticket te kopen en mij te zien.
Ik geef DePezeWever en Rupo le Rouge nog een maand om hun kot in orde te krijgen. Dan is het de rentree en kom ik terug.
Af en toe valt er misschien iemand van op de Mercator in de Bassin, maar de Mercator zinkt niet.