Posts tonen met het label Bert Anciaux. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Bert Anciaux. Alle posts tonen

woensdag 14 oktober 2009

Sossengeweld



Ambras bij de sossen. Het moet niet altijd bij mij zijn. Ik weet het, er zijn van die gasten die hier staan te tieren dat ik ze geld liet betalen voor een plaats op de lijst. Alsof ik zoveel geld heb dat ik alles zal uitdelen aan die onbenullen. Ik laat ze liever in de Bassin vallen als stenen.

Nu, 't is over de sossen dat ik het moet hebben. Over Karoliene de Triene, ge weet wel, die van de smoel en van de warme samenleving. Als het nu uitkomt, heeft ze de Frank Vandenbroucke uitgerangeerd en bij het grof huisvuil gezet zoals de tsjeven dat gewoon zo goed kunnen. Omdat de Frank een rechtse zak is, waarschijnlijk. Zo zijn ze, de sossen. Iedereen die niet akkoord gaat met hen is een fascist, een racist, een vuile anti-demokraat, een populist en ga zo maar door.

Ik zal ook weer meppen krijgen voor mijn boek, Hoofddoek of Blinddoek. De sossen gaan zeggen dat ik de Blokkers achterna loop. Laat ze maar kwezelen, zij lopen de Blokkers veel verder achterna, al durven ze het niet geweten hebben. Wat democratie betreft, hebben ze duidelijk niet veel te zeggen.

Het kluchtigste aan die e-mail is nog dat ze den Bleitenden Ansjovis zijn broek aftrekken en zijn blote billen aan de hele Wetstraat tonen. Ja, den Bleiter krijgt een nieuw postje. Zoals iedereen het voorspeld had toen hij van zijn ineengezakte Spiritpudding overliep naar het sossenbordeel.

Ah, dat sossengeweld. Ik durf er op te wedden dat Caroline Gennez geen spijt had toen ze hoorde dat Frank Vandenbroucke dood was. Jammer voor haar, was het de verkeerde Frank Vandenbroucke. Niet de allesbrander, maar de wielrenner. Ze zal wel een smoel gemaakt hebben toen ze haar vergissing inzag.

zondag 20 september 2009

Oostende of Molenbeek

Oostende of Molenbeek?
't Was een moeilijke keuze, maar onze beminde vorst heeft hem gemaakt. Hij gaat zijn zuurverdiende spaarcenten beleggen in Oostende, ondanks de massale aanwezigheid daar van die verzuurde Vlamingen waar de slimste VRT-mens van de wereld Tony Mary en Bleiter Ansjovis van weggelopen zijn.
Het had ook Molenbeek kunnen zijn. Een vorst die gruwt van racisme had de kant kunnen kiezen van de warme samenleving en met een ongegennezrde smoel een optrekje aan de Ribaucourtstraat kunnen kopen. Het ging onze Vlaamse belastingbetaler heel wat goedkoper uitgekomen zijn, maar ja, de samenleving in Molenbeek is misschien iets te warm.
De koning had het best naar zijn smaak gevonden daar, met een natuurtalent van de PS als Philippe Moureaux. De man zwaait al jaren of decennia de plak in Molenbeek, en plots merkt hij dat er iets verkeerds loopt. In een ander land zou zo iemand onmiddellijk ontslag nemen en zijn smoel - om in SP.A-termen te blijven spreken - zo ver mogelijk weggestopt hebben. Een verstandige regering zou een speciaal gezant, zeg maar een regeringscommissaris, er op afgestuurd hebben. Maar ja, bij ons is het gemakkelijker om de politie van racisme te beschuldigen. En de brandweerlui, de verplegers in de ziekenwagens die aangevallen worden, zijn dat dan ook euvele racisten?
In elk geval, onze beminde vorst zal dat allemaal niet meer moeten meemaken. Hij kiest voor de stad van het gezond verstand, het Oostende van de verzuurde Vlaming zoals u en ik. Proficiat, Albert, en nu maar hopen dat die familie van u hier ook wat van de taal opsteekt.

maandag 9 maart 2009

Percentjes



Percentjes. 11 percentjes, 16 percentjes, 6 percentjes. Wat maakt het allemaal uit. We staan hier niet te palaveren op de trappen van Oostende over de prijs van een vis.

De enige percentjes die tellen, zijn die in juni, gegeven door alle Vlamingen en niet alleen door dezen die thuis zitten te wachten bij de telefoon voor een belletje van meneer de opiniepeiler.

We hebben 16 procent gehad, nu is het 11. Is dat een groot verlies? Neen, het is een verdubbeling van het aantal stemmen voor mijnen eldeedee vergeleken bij de laatste verkiezingen, en dat is het enige wat telt. Zeg maar ook dat de peilers altijd rechtse partijen onderschatten, omdat de linkse media en het linkse politiek-correcte establishment altijd maar rechtse partijen afschilderen als des duivels. De linkse prekers van de gazetten hebben de oude prekers vanop hun preekstoelen verjaagd maar dezelfde denkwijzen overgenomen.

Zelfs Flupke Dewinter zegt dat een op drie van zijn fanaten het niet meer ziet zitten en naar mijnen eldeedee overgelopen is. Dat is de vorige keer zo gebeurd, en dat zal nu niet anders zijn. Bartje DePezeWever is een van de slimste mensen van de wereld, en dat doet hem nu wel deugd, maar zullen de kiezers echt vergeten zijn dat BHV nu nog altijd met supercolle aan mekaar plakt?

Allez, ieder dierke zijn plezierke, als die gasten nog veel stemmen trekken, ik gun het hen, maar na de verkiezingen zien we wel. Sommigen gaan groen lachen, en 't zijn niet alleen de groenen. Gegennezrde Carolien en haar gebraden Ansjovis gaan ook niet ver geraken. Ze roepen dat het kapitalisme kapot is, maar hun visreceptjes lust ook niemand. Een lauwe soep, daar bij de sossen.

Ik ga nu een beetje in de Thermen gaan zitten pintelieren en luisteren wat mijn gasten daar aan het uitspitten zijn voor de Europese verkiezingen. De Verstrepen zegt dat dienen Derk Jan Meppink, van waar is ie ook al weer, Holland of New York of Lochristi, veel potten gaat breken. We zien wel in juni.

zaterdag 17 januari 2009

The Curious Case of Yves Leterme

Er is die nieuwe film met den Bratt Pidd, The Curious Case of Benjamin Button. Over een kindje dat heel gerimpeld geboren wordt, alsof het 120 jaar oud wordt. Maar terwijl het opgroeit, wordt het alsmaar jonger van uitzicht, terwijl we later eindelijk er dienen Ollywood-acteur in herkennen.
Zo is het ook bij ons met den Yves. Hoe incompetenter hij er gaat uitzien, hoe hoger de postjes die hij in zijn schoot gesmeten krijgt.
Eerst was het premier. Kijk wat hij er van gebakken heeft. Nu hij de hele wereld getoond heeft dat Belgie een onbestuurbaar land is, en hijzelf een complete mislukkeling als politicus, gaan ze hem nu promoveren naar Europa. Den Yves wordt het gezicht van Belgenland in Europa en in de wereld. Is dat nu niet geen gigantische klucht?
Den Yves kan Belgenland en de Walen al geen meester, nu moet hij straks heel Europa vertellen wat ze mogen en niet mogen. Het meestertje van de kleuterklas moet de grote mannen van het hoger middelbaar gaan aftroeven.
Hij mag er wel Karel De Klucht van zijn pluchen canapee mee afsmijten, dat vind ik wel plezant, maar toch.
Als ze straks er de SP.A bijnemen om een meerderheid te krijgen, kunnen ze den Yves misschien terug naar zijn schapekot in de Westhoek sturen en dat ander genie, Bleiter Ansjovis, naar Europa sturen. Als die tegen dan het sossenkot nog niet compleet afgebroken heeft, natuurlijk.

zaterdag 29 november 2008

En Bleiten Dat Ie Kan


't Is gedaan ermee. De maskers zijn eindelijk afgevallen.
Bleitertje Ansjovis moet tonen wat hem echt interesseert: idealen of postjes.
Telt het eerste, dan moet hij blijven bij een partij die bij de volgende verkiezingen 0.6 procent haalt.
Tellen alleen de postjes, dan moet ie natuurlijk bij de sossen blijven. Pas daar heeft hij dankzij het cordon sanitaire nog een kans op een portefeuille waarmee hij zijn emoties kan uitleven.
Van portefeuilles gesproken, 't is daarmee dat de problemen ten huize Spirit begonnen zijn. Boerka Bettina kreeg haar portefeuille boordevol geld van de Vlaamse belastingbetaler - via de VRT - niet leeg, en moest er dus hard mee schudden in dure Franse hotels.
Met zoveel hypocrisie konden ze zelfs bij de Spiritisten niet meer lachen. Maar dan zaten ze weer met de sossen in de pekel.
Enfin, goed dat ze zien dat ze als links-liberalen niet bij sossen thuishoren, al vloeken links en liberaal ook nog met elkaar.
Enfin, die driemanspartij, daar horen we wel niet meer van. Ga maar bij die sossen bleiten om een postje.
Bij mijnen eldeedee zitten we ondertussen aan de 16 procent en hebben we ook een burgemeester veroverd, in mijn provincie, aan mijn geliefde kust. Koksijde, of Koksiede, lek da wieder zeggen.
Welkom, Marc Vandenbussche. Als het hier te koud wordt op de Mercator kom ik nog bij den Marc langs om een pot koffie.
Te weinig geschreven in November, zegt de Verstrepen. Maar ja, 't is hier koud, en in Brussel is er ook veel te beleven geweest.
Tot in December, de laatste maand van een prachtig jaar.